Açıklama

Aladağ dağlarının eteklerinde, ahşap,taş evlerin arasında yaşayan yaşlı kadın, köyde herkesin “Ana” diye seslendiği sessiz ve vakur biriydi. Başındaki oyalı yazması, yılların izini taşıyan yüzü ve adeta geçmiş zamanın yaşayan hatırasıydı. Her sabah erkenden kalkar, tandırın başında nasırlı elleriyle bazlamasını yapar, avlusundaki tavuklara yem verir, sonra kapısının önüne oturup dağlara karşı çayını yudumlardı. Gözleri bazen uzaklara dalar, sanki gençliğinde yaylalarda geçen günleri yeniden yaşardı. Köyün çocukları onun anlattığı eski hikâyeleri dinlemeyi severdi. Kurtlu kış gecelerini, yayla göçlerini, eski düğünleri ve sabırla geçen yokluk yıllarını anlatırdı. Her cümlesinde hayatın yükü kadar sevgisi de vardı. Yaşlı kadın bilirdi ki insanı ayakta tutan şey yalnızca ekmek değil; umut, emek ve hatıralardı. Bu yüzden yüzündeki çizgiler bir yorgunluk değil, yaşanmışlığın sessiz madalyasıydı.

Etiketler

Konum

• Ülke Türkiye
• Şehir Adana
• İlçe Aladağ

Fotoğrafçı

Fotoğraf Bilgileri

• Yüklenme Tarihi 2026-04-18
• Kategori 81 İl Türkiye
• Görüntülenme 103
• Oy 6